1391 - ( 4 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه از امام صادق عليه السلام سؤال شد : « لباسى از شخصى در اختيار ديگرى است . كسى كه آن لباس در اختيارش است مىگويد : اين از سوى تو نزد من رهن است و ديگرى مىگويد : اين لباس از سوى من نزد تو امانت است . امام صادق عليه السلام در اين باره فرمود : سخن مدعى وديعه بودن پذيرفته است و كسى كه آن لباس در اختيارش است ، بايد بيّنه بياورد كه آن نزد وى رهن است . » 1392 - ( 5 ) محمد بن مسلم گويد : « از امام باقر عليه السلام سؤال شد : شخصى كالايى را نزد ديگرى به رهن مىگذارد . مرتهن مىگويد : آن در برابر هزار درهم در رهن است و صاحب آن مىگويد : آن در برابر صد درهم و هيچ كدام بيّنه ندارند . امام عليه السلام فرمود : بيّنه به عهدهء مدعى رهن بودن آن در برابر هزار درهم است ؛ پس اگر وى بيّنه نداشت ، رهن گذارنده بايد سوگند ياد كند و از امام عليه السلام سؤال شد : كالايى از كسى نزد ديگرى است . كسى كه آن كالا در اختيار اوست ، مىگويد : آن را در مقابل فلان مبلغ نزد من به رهن گذاشتى و صاحب آن مىگويد : آن نزد تو امانت است . امام عليه السلام در اين باره فرمود : بيّنه به عهدهء مدعى در رهن بودن آن در مقابل فلان مبلغ است و اگر بيّنه نداشت صاحب مال بايد سوگند ياد كند . » 1393 - ( 6 ) عبيد بن زراره گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال شد : شخصى كالايى نزد ديگرى به رهن گذاشته است . مرتهن مدعى است كه آن ، در مقابل هزار درهم در رهن گذاشته شده است و صاحب آن مدعى است آن را در برابر صد درهم به رهن گذاشته است و هيچ يك از آنها بيّنه ندارند . امام عليه السلام فرمود : بيّنه به عهدهء گروگيرنده است كه مدعى است در مقابل هزار درهم به رهن گذاشته شده است ؛ پس اگر بيّنه نداشت ، صاحب رهن بايد سوگند ياد كند كه در مقابل صد درهم رهن گذاشته است . » 1394 - ( 7 ) در كتاب المقنع آمده است : « اگر دو نفر در رهن اختلاف كردند ، پس يكى از آنان بگويد : آن را در برابر هزار درهم رهن گذاشتى و ديگرى بگويد : در مقابل صد درهم رهن گذاشتم ، از مدعى هزار درهم ، درخواست بيّنه مىشود ؛ پس اگر بيّنه نداشت ، مدعى صد درهم سوگند ياد مىكند . » 1395 - ( 8 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام دربارهء اين‌كه مرتهن ادعا مىكند در برابر هزار درهم رهن گرفته است و راهن ادعا مىكند در برابر صد درهم رهن داده است ، روايت مىشود كه آن دو امام عليهما السلام فرمودند : « سخن راهن همراه سوگندش پذيرفته است و به عهدهء مرتهن است تا براى افزوده‌اى كه ادعا مىكند بيّنه بياورد و اگر مرتهن ادعا كند رهن تلف شده و راهن بدون بيّنه وى را تكذيب كند و در قيمت آن با هم اختلاف كنند ، پس سخن مرتهن همراه با سوگندش پذيرفته است و راهن بايد براى افزوده‌اى كه ادعا مىكند ، بيّنه بياورد . »